De bevalling van Yvonne, en de geboorte van Demi 16 september 2003

Ruim een week na de uitgerekende datum plas ik om half zes 's ochtends in mijn bed. Het blijkt vruchtwater te zijn. Ik krijg een beetje kramp in mijn buik, maar het komt en het gaat weer. Om half tien bel ik de verloskundige omdat de weeën nu wat frequenter komen. Een half uur later staat ze voor mijn deur. Ze toucheert me en zegt dat ik vijf centimeter ontsluiting heb. Ze zou na twee uur weer komen kijken, maar de weeën worden steeds heftiger. Ze doen behoorlijk pijn. Ik vraag aan mijn man of hij de verloskundige weer wil bellen. Zij komt om elf uur. Ik heb dan nog maar 7 centimeter ontsluiting. Dit valt tegen. De weeën blijven ondertussen heel heftig. Toch ga ik maar op bed liggen en de verloskundige zegt dat ik een beetje mee mag persen. Ik schreeuw het uit van de pijn. De verloskundige voelt wel het hoofdje van ons kind, maar verder schiet het persen niet op. We moeten naar het ziekenhuis. De gynaecoloog vertelt dat de vacuümpomp eraan te pas komt en hij een knip gaat zetten. Als ik weer persdrang krijg pers ik zo hard ik kan en ons kind wordt er echt uitgetrokken. Eerst komt het hoofdje eruit en daarna voel ik dat de rest van het lijfje makkelijk uit mijn lichaam glijdt. Ik ben zo opgelucht dat het voorbij is. Demi woog 3360 gram en is een pracht van een baby! Yvonne.