Op maandagavond krijg ik een beetje last van kramp in mijn buik. En later op de avond komen de weeën om de tien minuten. We besluiten om lekker te gaan slapen. Maar het lukt me niet om lekker in slaap te komen.

De volgende ochtend komen de weeën al om de drie minuten. Ik heb toen de verloskundige gebeld en die kwam om tien uur langs. Ze constateert dat ik zes centimeter ontsluiting heb en we spreken af dat ze over een uur weer langs zou komen. Als de verloskundige er weer is blijkt dat de ontsluiting nog niet veel verder is en ze besluit de vliezen te breken.

Daarna voel ik dat de weeën gelijk een stuk sterker worden. Ik probeer ze op alle manieren op te vangen maar dat is moeilijk en ze doen nogal pijn. Ik ben bekaf, ook doordat ik weinig had geslapen. Om kwart over twee bellen we de verloskundige weer. Als ze mij toucheert heb ik negen centimeter ontsluiting, alleen de baby ligt niet goed. Ik moet op mijn zij gaan liggen zodat hij kan draaien.

Op dat moment krijg ik gelijk persweeën en ik pers zo hard als ik kan. Na drie kwartier zegt de verloskundige dat ik ingeknipt moet worden. Dit is wel pijnlijk. Na drie keer persen komen het hoofdje en de schoudertjes eruit en ik pak het kindje voorzichtig aan en leg het op mijn buik. Ik vond het heel bijzonder om mijn kindje zelf aan te pakken. Hij ziet er heel mooi uit.