Op 15 augustus 2004 was ik uitgerekend. Zelf was ik er mijn hele zwangerschap van overtuigd dat ik te vroeg zou bevallen. Maar helaas het werd de 15e en nog steeds geen baby. Op 27 augustus moest ik voor de laatste keer naar de verloskundige. De dag erna zou ze me komen strippen, in de hoop dat de bevalling zo op gang zou komen. Maar helaas geen resultaat. Dus moest ik de dag erna naar het ziekenhuis.

Hier moest ik een echo maken en aan de CT- scan. Alles ging goed met de baby. Daarom moest ik de dag erna weer terug komen voor een CT- scan.Nog steeds ging het goed met de baby, maar er was wel al wat weeën activiteit te zien. Maar dit zegde voor mij weinig, ik had namelijk al 2 weken voor weeën. Op de 30ste zou ik `s ochtends om 7.30 ingeleid worden.   In de nacht van 29 op 30 augustus werd ik `s nachts om 1.00 wakker omdat ik het idee had dacht ik vocht verloor.

Toen ik eenmaal opstond kwam het vruchtwater er met een plons uit. Omdat we over 6 uurtjes al naar het ziekenhuis moesten, had ik zoiets van we gaan nog maar even slapen. Na een krap kwartiertje kwamen de weeën echter echt op gang. Om de 3 á 4 minuten had ik gelijk al weeën. Omdat ik eigenlijk toch het liefst thuis wilde bevallen, vroeg ik mijn man de verloskundige te bellen. Zij stond binnen 10 minuten voor de deur. Na inwendig onderzoek bleek ik 3 centimeter ontsluiting te hebben.

Toch wilde ze dat we naar het ziekenhuis gingen omdat ze het risico te groot vond. We gingen gelijk weg. In het ziekenhuis kon ik mijn draai slecht vinden. Kon geen fijne houding vinden en was heel onrustig. Na een uur had ik nog steeds 3 centimeter. Daarom kreeg ik een prik om tijdens de weeën door even te kunnen rusten. Ik voelde de pijn nog wel maar ik werd wat suffig.

Helaas gingen de weeën hierdoor echter minder hard. Daarom kreeg ik ook een infuus. Toen ging het allemaal heel snel. Ze zetten het infuus enorm hoog en ik kreeg de ene wee na de ander. Ik vroeg de zuster om hem lager te zetten, maar dat was ze niet van plan. Toen had ik ineens al 9 centimeter ontsluiting. Dit was ook wel het punt waarop ik het totaal niet meer zag zitten. Ik mocht gaan persen, en na drie kwartier persen kwam Eva Suzanne om 9.36 Een mooie, grote meid van 4340 gram!   Eigenlijk wilde ik heel erg graag thuis bevallen, maar ik ben heel erg blij dat het zo gelopen is.