Welkom op bevallingsverhalen.com
Wij hopen dat u kunt vinden op onze site wat u zoekt.Wij zijn elke dag op zoek naar babynamen, verhalen, gedichten, bollebuiken, enz..
Heeft u een bevallingsverhaal en wilt u die delen met ons, dan kan dat. Stuur dan uw verhaal hier in en wij zorgen ervoor dat ook uw verhaal geplaatst word.
Met vriendelijke groet,
Bevallingsverhalen.com
Geplaatst door: Wendy | ingezonden op: 18.04.2003
De bevalling van Wendy en de geboorte van Eryn 18 april 2003
Op woensdag 16-04-2003 braken om 23.50 mijn vliezen, ik dacht nu gaat het gebeuren , maar natuurlijk niet, dat duurt nog wel even hihi. Ik kreeg weeën maar niet zulke sterke. Om de 10 minuten of zo. Mijn moeder kwam over uit Dronten midden in de nacht om 2.30. Ze kwamen sterker maar zwakten toen weer af. Mijn vriend ging nog even slapen en mijn ma ook. Ik wilde ook even slapen maar dat ging niet meer ik was te zenuwachtig, dus spookte ik tot 6.00 rond en toen kreeg ik toch echt wel pijn ! Mijn vriend en ma waren wakker om 6.30 en toen begonnen de weeën, het werd steeds erger! My god, what a pain .. Ik ben al zo''n kleinzerig type maar probeerde me erdoorheen te slaan. Het werd steeds erger en om de 4 minuten kwamen ze, de verloskundige kwam om 8.00 en wilde t hartje checken, oeps de batterijen van het apparaat waren leeg, gelukkig hadden wij ze nog wel, en alles was oké. Ik moest over 2 uren terug bellen, als ze dan om de 3 minuten kwamen.. Goh om 10.30 waren ze dat inderdaad en ik schreeuwde van de pijn, allemachies, riep hele tijd ik kan dit niet meer!!! en wist niet hoe ik het hebben moest... mijn vriend en moeder wisselden om de beurt even af en zaten zenuwachtig buiten te roken. Voor mijn gevoel wist de hele buurt nu wel dat ik bezig was maar bleek achteraf mee te vallen , dus ik schreeuwde niet zo hard maar oké. De verloskundige kwam weer om 10.45 en ik had om de 3 minuten weeën maar een ontsluiting van maar 2 cm!! Toen heeft hij mij gestript in de hoop dat dat zou helpen.. Ik kreeg even een inzinking en schreeuwde dat ik dit echt niet meer uren volhield, zat al wat in de weeën sinds s''nachts en begon heel hard te huilen, toch moest ik wachten en na 2 uren zou hij weer terugkomen.. Ondertussen had ik 1.5 uur later bijna om de minuut en moest ik gewoon overgeven van de pijn, en viel zowat flauw. De verloskundige kwam weer om 13.00 en toen had ik nog maar 3 cm!! ondanks het strippen. sjeehs, dat vond hij toch ook te weinig en toen besloot hij dat we naar het ziekenhuis gingen. In de weeën zat ik bij hem in de auto en mijn ma en vriend volgden.. Bij het ziekenhuis werd ik naar een verloskamer gebracht en ging mijn verloskundige weer weg. Ik werd aan een infuus gelegd met water en zoutoplossing, en er werd besloten voor een ruggenprik en die kreeg ik om 15.00, dat was nog erger dan de weeën wat vond ik dat eng zeg!!! Maar toen het begon te werken, was dat zalig!! Niet meer die erge pijn van de weeën meer na uren! Ik kreeg nu een infuus om de weeën te bekrachtigen , ze hadden inmiddels ook al 2 x inwendig onderzoek gedaan. De weeën waren s"middags namelijk weer afgezakt..maar nu lag ik lekker op bed zonder pijn en de weeën gingen wel door, mijn ma en vriend waren ook kapot.. Mijn schoonma kwam ook nog om 18.30 en we besloten dat zij er ook wel kon blijven zo konden ze mooi afwisselen... Het schoot maar niet op en ik lag daar maar. Om 20.30 nog maar 4 cm ontsluiting dus toch maar weer het infuus hoger zetten. De weeën kwamen sneller maar de ontsluiting dus niet! Ik was aan het eind van mijn latijn, ik had al sinds dinsdagochtend vanaf 11.00 niet meer geslapen.. Om 23.00 weer een onderzoek en ik had nog steeds 6 cm!! Toen was ik echt wel effe helemaal kapot en begon te huilen had echt het gevoel van laat dan maar even zitten met de baby, ik wil slapen!!!!!! Maar dat zat er niet in, tot overmaat van ramp begon ik de weeën heel sterk te voelen en kreeg ik een niewe dosis toegediend voor de ruggenprik. Om 0.00 had ik 6 cm ontsluiting en ik was gebroken inclusief mijn ma en vriend. Mijn schoonmoeder kon me nog wel even goed begeleiden, want die had wel een nacht geslapen die woensdag ! Om 0.30, na bijna 25 uren werd besloten een keizersnede te doen, ik blij iedereen blij. binnen 10 minuten lag ik in de ok, en was er ook een team opgetrommeld. Mijn vriend liep er bij als een chirurg, steriel hè.. Ik was als de zenuwen, ik heb een hekel aan ziekenhuizen en naalden en weet ik veel wat, maar was inmiddels al wat gewend die dag! Ze begonnen te snijden maar ik voelde het nog, weer een dosis in de rug. Even wachten. Dat mocht ook niet baten, nog een dosis, nog niks uiteindelijk zat ik te schreeuwen en duwden ze een masker op mijn gezicht met lachgas en was ik helemaal weg. Goh wat een raar spul ik had het gevoel dat ik doodging! Even later kwam ik bij en zag als eerste mijn vriend met zijn duim omhoog ten teken dat alles oké was.(om 1.20 is ze geboren) Eryn werd bij me gelegd, dit is je dochter ! (wij wisten bij voorbaat al wel dat het een meisje werd). ik was veel te versuft om echt met gevoel op te reageren en dacht echt ooo is dat zo? Ze hadden me net zo goed een knuffelbeer in de armen kunnen drukken dan had ik het ook wel goed gevonden..Zo raar dat lachgas! Ik moest nog dichtgenaaid worden met mooie roestvrij stalen nieten , terwijl mijn vriend al met haar en de arts en verpleegster bij mijn moeder en schoonmoeder waren.. Ik spuugde ondertussen de hele ok onder zo beroerd was ik ! Eindelijk in de verkoeverkamer werd mijn mooie dochter gebracht en mijn vriend ,ik kon het allemaal niet bevatten ,wat een prachtkind!!! Na 15 minuten werd ik naar mijn kamer gebracht en zag ik 2 moeders met rode oogjes mij feliciteren, Ik was zo blij en zo moe tegelijk ik wilde eigelijk slapen.. Maar oké. Al met al heeft mijn bevalling 26 uur geduurd en ik was kapot! Ik maak het niet mooier dan het is om af te schrikken dit is gewoon mijn verhaal! Eryn had een infectie opgelopen door de inwendige onderzoeken i.v.m langer dan 24 uur breken van vliezen en moest nog 5 dagen op couveuseafdeling aan de antibiotica. Ik mocht na 3 dagen weer na huis.. Het gaat nu heel goed met Eryn ze is een vrolijke en blije baby van alweer bijna 6 maanden , huilt nooit, slaapt goed en echt een heel mooi kind! Wat een pijn maar ik ben het allang weer vergeten die 2e komt over een paar jaar zeker!!!!
Liefs Wendy Seket uit Leeuwarden.
De bevalling van Wendy en de geboorte van Eryn 18 april 2003
Op woensdag 16-04-2003 braken om 23.50 mijn vliezen, ik dacht nu gaat het gebeuren , maar natuurlijk niet, dat duurt nog wel even hihi. Ik kreeg weeën maar niet zulke sterke. Om de 10 minuten of zo. Mijn moeder kwam over uit Dronten midden in de nacht om 2.30. Ze kwamen sterker maar zwakten toen weer af. Mijn vriend ging nog even slapen en mijn ma ook. Ik wilde ook even slapen maar dat ging niet meer ik was te zenuwachtig, dus spookte ik tot 6.00 rond en toen kreeg ik toch echt wel pijn ! Mijn vriend en ma waren wakker om 6.30 en toen begonnen de weeën, het werd steeds erger! My god, what a pain .. Ik ben al zo''n kleinzerig type maar probeerde me erdoorheen te slaan. Het werd steeds erger en om de 4 minuten kwamen ze, de verloskundige kwam om 8.00 en wilde t hartje checken, oeps de batterijen van het apparaat waren leeg, gelukkig hadden wij ze nog wel, en alles was oké. Ik moest over 2 uren terug bellen, als ze dan om de 3 minuten kwamen.. Goh om 10.30 waren ze dat inderdaad en ik schreeuwde van de pijn, allemachies, riep hele tijd ik kan dit niet meer!!! en wist niet hoe ik het hebben moest... mijn vriend en moeder wisselden om de beurt even af en zaten zenuwachtig buiten te roken. Voor mijn gevoel wist de hele buurt nu wel dat ik bezig was maar bleek achteraf mee te vallen , dus ik schreeuwde niet zo hard maar oké. De verloskundige kwam weer om 10.45 en ik had om de 3 minuten weeën maar een ontsluiting van maar 2 cm!! Toen heeft hij mij gestript in de hoop dat dat zou helpen.. Ik kreeg even een inzinking en schreeuwde dat ik dit echt niet meer uren volhield, zat al wat in de weeën sinds s''nachts en begon heel hard te huilen, toch moest ik wachten en na 2 uren zou hij weer terugkomen.. Ondertussen had ik 1.5 uur later bijna om de minuut en moest ik gewoon overgeven van de pijn, en viel zowat flauw. De verloskundige kwam weer om 13.00 en toen had ik nog maar 3 cm!! ondanks het strippen. sjeehs, dat vond hij toch ook te weinig en toen besloot hij dat we naar het ziekenhuis gingen. In de weeën zat ik bij hem in de auto en mijn ma en vriend volgden.. Bij het ziekenhuis werd ik naar een verloskamer gebracht en ging mijn verloskundige weer weg. Ik werd aan een infuus gelegd met water en zoutoplossing, en er werd besloten voor een ruggenprik en die kreeg ik om 15.00, dat was nog erger dan de weeën wat vond ik dat eng zeg!!! Maar toen het begon te werken, was dat zalig!! Niet meer die erge pijn van de weeën meer na uren! Ik kreeg nu een infuus om de weeën te bekrachtigen , ze hadden inmiddels ook al 2 x inwendig onderzoek gedaan. De weeën waren s"middags namelijk weer afgezakt..maar nu lag ik lekker op bed zonder pijn en de weeën gingen wel door, mijn ma en vriend waren ook kapot.. Mijn schoonma kwam ook nog om 18.30 en we besloten dat zij er ook wel kon blijven zo konden ze mooi afwisselen... Het schoot maar niet op en ik lag daar maar. Om 20.30 nog maar 4 cm ontsluiting dus toch maar weer het infuus hoger zetten. De weeën kwamen sneller maar de ontsluiting dus niet! Ik was aan het eind van mijn latijn, ik had al sinds dinsdagochtend vanaf 11.00 niet meer geslapen.. Om 23.00 weer een onderzoek en ik had nog steeds 6 cm!! Toen was ik echt wel effe helemaal kapot en begon te huilen had echt het gevoel van laat dan maar even zitten met de baby, ik wil slapen!!!!!! Maar dat zat er niet in, tot overmaat van ramp begon ik de weeën heel sterk te voelen en kreeg ik een niewe dosis toegediend voor de ruggenprik. Om 0.00 had ik 6 cm ontsluiting en ik was gebroken inclusief mijn ma en vriend. Mijn schoonmoeder kon me nog wel even goed begeleiden, want die had wel een nacht geslapen die woensdag ! Om 0.30, na bijna 25 uren werd besloten een keizersnede te doen, ik blij iedereen blij. binnen 10 minuten lag ik in de ok, en was er ook een team opgetrommeld. Mijn vriend liep er bij als een chirurg, steriel hè.. Ik was als de zenuwen, ik heb een hekel aan ziekenhuizen en naalden en weet ik veel wat, maar was inmiddels al wat gewend die dag! Ze begonnen te snijden maar ik voelde het nog, weer een dosis in de rug. Even wachten. Dat mocht ook niet baten, nog een dosis, nog niks uiteindelijk zat ik te schreeuwen en duwden ze een masker op mijn gezicht met lachgas en was ik helemaal weg. Goh wat een raar spul ik had het gevoel dat ik doodging! Even later kwam ik bij en zag als eerste mijn vriend met zijn duim omhoog ten teken dat alles oké was.(om 1.20 is ze geboren) Eryn werd bij me gelegd, dit is je dochter ! (wij wisten bij voorbaat al wel dat het een meisje werd). ik was veel te versuft om echt met gevoel op te reageren en dacht echt ooo is dat zo? Ze hadden me net zo goed een knuffelbeer in de armen kunnen drukken dan had ik het ook wel goed gevonden..Zo raar dat lachgas! Ik moest nog dichtgenaaid worden met mooie roestvrij stalen nieten , terwijl mijn vriend al met haar en de arts en verpleegster bij mijn moeder en schoonmoeder waren.. Ik spuugde ondertussen de hele ok onder zo beroerd was ik ! Eindelijk in de verkoeverkamer werd mijn mooie dochter gebracht en mijn vriend ,ik kon het allemaal niet bevatten ,wat een prachtkind!!! Na 15 minuten werd ik naar mijn kamer gebracht en zag ik 2 moeders met rode oogjes mij feliciteren, Ik was zo blij en zo moe tegelijk ik wilde eigelijk slapen.. Maar oké. Al met al heeft mijn bevalling 26 uur geduurd en ik was kapot! Ik maak het niet mooier dan het is om af te schrikken dit is gewoon mijn verhaal! Eryn had een infectie opgelopen door de inwendige onderzoeken i.v.m langer dan 24 uur breken van vliezen en moest nog 5 dagen op couveuseafdeling aan de antibiotica. Ik mocht na 3 dagen weer na huis.. Het gaat nu heel goed met Eryn ze is een vrolijke en blije baby van alweer bijna 6 maanden , huilt nooit, slaapt goed en echt een heel mooi kind! Wat een pijn maar ik ben het allang weer vergeten die 2e komt over een paar jaar zeker!!!!
Liefs Wendy Seket uit Leeuwarden.