De bevalling van Erika en de geboorte van Eveline 27 september 2002.

De avond voor alles begon zat ik samen met mijn man op een feestje. Het was al zes dagen na de uitgerekende datum en we hadden zoiets van nou we zien het wel. Erik mijn man had lekker wat biertjes op, want ja het liet toch nog wel even op zich wachten. Om 00.00 uur gingen we weer naar huis, lekker naar bed.Om 02.00 uur werd ik wakker van een....... wee de eerste wee.

Wat was dat een bijzonder gevoel. Yes het gaat beginnen. Ik liet Erik nog even lekker slapen want die lag flink te ronken door die biertjes. Pas om 04.00 uur heb ik hem wakker gemaakt van het is nou toch echt begonnen. Vanaf toen niet echt meer geslapen maar een leuke spanning. Er maar vroeg uit en heerlijk ontbijten. De weeën waren ondertussen toch al wat sterker dus af en toe even puffen en zuchten.

Na het ontbijt kon ik niet echt meer stil zitten omdat de weeën sneller op elkaar kwamen en ik zo'n last had van mijn rug. Rugweeën dus. Ik ben toen maar lekker op bed gaan liggen en elke keer als ik een wee had masseerde Erik mijn rug. (daar heeft hij uiteindelijk behoorlijk spierpijn aan over gehouden) Erik nam ondertussen ook steeds de tijd op. Zo kwamen we om een uur of tien er achter dat het maar eens tijd werd om de verloskundige te bellen. Toen ze kwam zei ze dat ik er nog niet te veel van moest verwachten.

Maar ik had al drie centimeter. Ik zei van als het zo door gaat dan houd ik het nog wel vol. Het gaat prima. Maar ze was de deur nog niet uit of de weeën werden toch wel zwaarder. Ze had gezegd dat ze om een uur of 15.00 uur wel terug zou komen. Uiteindelijk hebben wij om 14.00 uur gebeld dat ze maar moest komen want het werd toch wel erg heftig. Om 15.00 uur was ze er pas en achter weten we dat ik toen al een half uur persweeën had. Maar ja tijdens de zwangerschapscursus had je geleerd niet persen voor de verloskundige er was.

Dus wij hadden samen driftig het altijd is kortjakje ziek aan het puffen geweest. Ik mocht dus direct gaan persen want ik had volledige ontsluiting.
(eerst brak ze de vliezen nog voor ik ging persen) Uiteindelijk ben ik anderhalf uur aan het persen geweest en om 16.23 is Eveline geboren. Het had niet veel langer moeten duren.
Wat was het een heerlijk moment. Dat mooie kleine lijfje zo op je buik te voelen. Erik naast me. Ons geluk kon niet meer op.

Eveline is nu al bijna drie jaar. Maar zo'n eerste bevalling blijft in je geheugen gegrift!