De bevalling van Erika en de geboorte van Peter 2 maart 2004. Peter is het broertje van Eveline en dus mijn tweede bevalling. Doordat Eveline ernstig ziek was vlak na de geboorte heb ik deze zwangerschap het niet altijd even makkelijk gehad.

Daarom ben ik met 40 weken zwangerschap gestript omdat ik erg bang was om over tijd te zijn. Zo begon deze bevalling.Maandagochtend om 09.00 uur moest ik bij de verloskundige zijn. Die stelde me op mijn gemak want ik vond het toch wel eng.
Maar nadat ze me gestript had (wat best mee viel) ging ik weer rustig naar huis.
Eveline bij de oppas opgehaald en daar zit je dan thuis, te wachten. Ik had steeds maar harde buiken en wat bloedverlies maar meer niet. Ik bleef harde buiken houden.

Om 12.00 uur heb ik Eveline lekker in bed gelegd voor haar middagdut en zelf ben ik er toen ook maar ingekropen. Van slapen kwam niet veel want ik ben gaan klokken hoe vaak ik een harde buik had en hoeveel tijd er tussen zat. Om 14.00 uur ben ik Erik maar eens gaan bellen zo van ik heb het idee dat het begint.

Pas om 15.00 uur had ik zoiets van ja het is echt begonnen nu heb ik weeën.
Eveline werd wakker iets na drieën. En heel vreemd maar mijn weeën waren op slag weer weg. Erik kwam gelukkig thuis dus die heeft Evelien om 16.00 uur naar de oppas gebracht. En ja hoor daar waren mijn weeën al weer terug. Samen hebben we tijd door gebracht op de bank. Dit keer had ik buik weeën. Erik kon dus niets voor me doen.
In avond eten had ik geen zin.

Ik heb tijdens de weeën door nog met mijn moeder en schoonmoeder en een vriendin aan de telefoon gezeten dus die wisten dus ook dat ik bezig was. Dat was heel vreemd. Af en toe moest ik even stoppen met praten om de weeën weg te zuchten.
Om 22.00 heeft Erik de verloskundige gebeld. Die was er al heel snel en zei dat ik 5cm ontsluiting had. En ze bleef direct! Dat vond ik erg fijn, want als zij bleef betekende dat het niet zo lang meer zou duren. Ik moest wel van haar onder de douche zodat hun de boel klaar konden maken en ik wat tot rust zou komen.

Nou dat heb ik geweten. Onder die douche kwam ik niet tot rust maar werden de weeën sterker en kwamen ze sneller. Toen ik weer op bed lag heeft de verloskundige tijdens de weeën mij heerlijk aan het masseren geweest. Mijn rug mijn benen. Heerlijk. Maar oh wat werd ik ineens misselijk zeg. Daar lig je dan met zo'n po naast je voor het geval je gaat spugen. Ik lag ondertussen op mijn zij (verplicht) want het hoofdje van de baby lag niet goed.

Daar moest ik op gaan wachten tot het goed zou schieten. Dat is echt niet leuk geweest. Dat was zwaar en pijnlijk. maar ineens iets na 00.00 uur voelde ik het zo goed schieten. Ik mocht weer op mijn rug gaan liggen. Ineens was daar rust want het duurde even voor de eerste perswee kwam. Na drie pers weeën is Peter toen om 00.31 uur geboren. Direct keken we of alles wel goed met hem was. Wat was het een mooi ventje.

Peter is nu 1.5 jaar