Welkom op bevallingsverhalen.com

Wij hopen dat u kunt vinden op onze site wat u zoekt.
Wij zijn elke dag op zoek naar babynamen, verhalen, gedichten, bollebuiken, enz..

Heeft u een bevallingsverhaal en wilt u die delen met ons, dan kan dat. Stuur dan uw verhaal hier in en wij zorgen ervoor dat ook uw verhaal geplaatst word.

Met vriendelijke groet,
Bevallingsverhalen.com
Geplaatst door: Angela  |  ingezonden op: 13.05.2005

De bevalling van Angela en de geboorte van haar tweede zoontje Bastiaan op 13 mei 2004. Ik ben Angela, de mama van Florian (geboren op 13 februari 2000). Ik heb het bevallingsverhaal van Florian reeds op deze site gezet en beloofd met een nieuw verhaal te komen als ik opnieuw bevallen was.

Nu is het dan zover.Ik was uitgerekend op 10 mei 2004.Op 13 mei om 04.00 uur in de ochtend begon ik wat buikkrampen te krijgen. Om 06.00 uur ben ik uit bed gegaan om mijn man niet wakker te maken. Toen om 07.00 uur zijn wekker ging hebben we overlegd dat hij gewoon ging werken en ik met mijn moeder naar het ziekenhuis zou gaan als het zover was (ik had bij Florian een keizersnede gehad dus moest ik in het ziekenhuis bevallen). Mijn man zou ik dan bellen als het zover was en hij zou rechtstreeks naar het ziekenhuis gaan.

Rond 10.30 uur ben ik richting het ziekenhuis gegaan. Ik had reeds 5 cm ontsluiting. Uiteraard heb ik om een verdovingsprik gevraagd, de pijn was om niet te harden. Ik heb zelfs gevraagd of ze niet aan ruggenprikken deden. Als ik het heel graag wilde dan zouden ze het wel doen. Daar heb ik uiteraard wel voor gekozen. Omdat dit ziekenhuis uit 2 ziekenhuizen bestaat werd ik naar de andere gebracht een km verder om de ruggenprik te halen. De baby was op het moment van bevallen nog niet geheel ingedaald, elke keer gleed hij uit naar mijn rechterzijde.

De arts assistent moest hem steeds op mijn buik terugduwen. De vruchtwaterzak is gebroken om een sensor op zijn hoofdje te doen voor de hartslag. Dat was voor mij een nieuwe ervaring, omdat bij Florian de vruchtzak vanzelf was geknapt en niet door een arts assistent. Het was vreemd om al het vruchtwater weg te voelen stromen. Om 16.30 uur had ik 10 cm ontsluiting, maar er stond nog een randje. Mijn man vertelde het verhaal van Florian, dat toen ook zo lang was gewacht. De arts assistent verliet de ruimte en kwam 2 minuten later terug met de mededeling, voorbereiden voor een keizersnede. Inmiddels had ik al een half uur persweeën, die ik steeds weg moest puffen. Voor de keizersnede moest ik weer naar het andere ziekenhuis gebracht worden.

De ruggenprik die ik kreeg ging niet goed, ze hebben het ca. 7x opnieuw moeten doen en hebben er toen een ander anesthesist bij gehaald, die diezelfde middag ook al een ruggenprik bij me had gedaan. Bij haar ging het de 2e keer goed. Telkens kwamen weer de persweeën en er werd me verteld maar gewoon mee te persen. Eindelijk voelde ik mijn benen tintelen en begon de ruggenprik te werken, ik was heel blij, geen pijn meer te voelen. Nu werd ik echter misselijk en begon behoorlijk te braken, omdat ik op de operatietafel lag en geen kant op kon kwam de helft hiervan in mijn lange haren terecht, getver.

Binnen 5 minuten hielden ze onze zoon BASTIAAN boven het laken, meteen begon hij over me heen te plassen, iedereen moest lachen. Bastiaan was 52 cm en woog 3940 gram. Voor mijn doen is het een grote baby. Achteraf bleek weer dat onze zoon achter hoofd achter lag, net als Florian. Ik vond het al vreemd dat ik met 10 cm ontsluiting nog een keizersnede kreeg. Ik heb 5 dagen in het ziekenhuis gelegen en mocht toen naar huis. Op de dag dat ik weg mocht kreeg ik weer een angstaanval omdat ik dacht aan de keer dat ik met Florian thuis kwam en vanaf toen ziek ben geweest.

De eerste 2 dagen voelde ik me steeds slechter en ik heb de dokter erbij gehaald, weer kreeg ik dezelfde medicijnen voorgeschreven als 4 jaar geleden. Ik heb ze een aantal dagen geslikt totdat ik me weer goed voelde en heb nu besloten dat ik ze niet meer inneem. Ik ga er voor vechten me goed te voelen. Florian heeft altijd heel veel gehuild, Bastiaan daarentegen is heel rustig, helemaal het tegenovergestelde. Ik ga er nu echt van genieten.