Hoi hoi, Hier mijn bevallingsverhaal en ervaring. 4 mei 2008 om 01.45 uur begon de eerste wee! Die tijd zal ik waarschijnlijk nooit meer vergeten. Als ik nu terug denk, denk ik dat ik om rond half 2 ook iets voelde. Maar dat staat me héééél vaag bij. Om 1.45 uur liep ik dus naar de wc omdat ik dacht dat ik weer buikkrampen had. Dat heb ik bijna iedere dag al jaren lang, dus niets nieuws. Maar al snel bleek dat het geen buikkrampen waren, maar weeën. Ik heb gelijk mjn partner geroepen en die stond binnen 2 seconden voor mijn neus haha.

De weeën kwamen direct om de 7 minuten. Gelijk regelmaat. Dat was erg mooi! Ze waren gemeen, maar goed op te vangen. Al snel merkte ik dat zitten en liggen een stuk pijnlijker was dan lopen en beetje wiegen. Vooral dat wiegen hielp erg goed. Na 1,5 uur weeën, kwamen de weeën om de 3 minuten. Vanaf nu moesten we kijken of de weeën een uur lang om de 3 minuten aanhielden, maar zover kwamen we niet eens. Na een paar weeën zat er nog maar 2 minuten tussen en nog een paar weeën later kwamen ze nog maar om de 1 minuut. We waren in totaal een half uur verder en belde gelijk de verloskundige. Ze zei dat we het goed deden en ze rond 10.00 uur langs zou komen om te kijken als ze niks van ons zou horen. Ook zei ze dat ze het verwachte dat we haar wel eerder nodig zou hebben, maar ze zou wachten op ons telefoontje of dus om 10.00 uur langs komen. Geloof me...nog geen half uur na dat telefoontje begonnen de persweeën en die waren echt NIET meer weg te puffen. Jemig wat deden die veel pijn zeg!

We waren in totaal ongeveer 3 uur bezig en de verloskundige kwam er aan. Ze zag bij aankomst dat ik het erg moeilijk had en de weeën bijna niet meer op te vangen waren. Ze ging toucheren om te kijken hoever ik was. Opzich ging dat toucheren wel, maar toen zei ze...sorry, maar ik moet even wat beter voelen en dat deed toch zeer! Echt een scherpe pijn. Maar ja, moet maar. Ze had 2 dingen te melden. Ene was dat ik 8 cm ontsluiting had (in 3 uurtjes!) EN...hij lag in stuit!

Nee, hij was niet op het laatste moment gedraait. Hij heeft de hele zwangerschap in stuit gelegen, maar we dachten dat hij gedraait was met 36 weken! Helaas dus niet. Dus ik moest met enorme persweeën de auto van de verloskundige in en op naar het ziekenhuis. Jemig wat een rit was dat. Het was 20 minuten rijden naar het ziekenhuis (normaal een half uur). Ze heeft echt hard gereden. Ik heb de hele weg mijn ogen dicht gehad door de pijn, maar ieder bobbeltje, hobbeltje en rotonde staat nog in mijn geheugen gegrift! Zo'n rit wens ik mijn ergste vijand nog niet toe. Ik mocht gewoon echt niet meepersen omdat dat gevaarlijk kon zijn voor ons kleine mannetje. Maar dat lukte niet echt hoor, moest af en toe echt wel meepersen!

In het ziekenhuis aangekomen, stond er een verpleegkundige met een rolstol klaar. We rende naar de lift, 2de etage, rennen naar de verloskamer. Nou, eindelijk...daar lag ik dan! Gillend van de pijn. Jemig, wat deed dat veel pijn zeg. Helaas mocht ik geen pijnmedicatie omdat het daarvoor al te laat was. Tegenwoordig bevalt bijna iedere vrouw met een keizersnede als het kindje in stuit ligt. Bij mij kon dat al niet meer, onze zoon kwam al!

Na 4 x mis te hebben geprikt voor een infuus en nog een uur persweeën te hebben weg gepuft, althans geprobeerd om weg te puffen! Was het tijd om mee te gaan persen. Na 3 flinke persweeën was onze prachtige zoon geboren! Om 8.13 uur zagen wij onze zoon voor het eerst. Hij was volmaakt! Perfect! Een groot wonder! Ik moest erg huilen van het intense geluk. Alles was het waard!

Ohw ja, Jesse was BIJNA geboren...alleen zijn hoofdje nog en toen gaven ze me nog een knip! Pas op het allerlaatste moment. Het was helemaal niet nodig geweest. Achteraf hoorde ik van mijn verloskundige, die bij de bevalling aanwezig was, dat de arts vond dat ik geen knip hoefde maar de gynaecoloog vond van wel omdat het een standaard procedure was bij een stuitbevalling. Maar ik had het helemaal zonder kleerscheuren kunnen redden! Helaas zijn de hechtingen ook nog eens ontstoken! Maar dat verhaal zometeen.

Jesse Pepijn Sem werd om 8.13 uur geboren in het Reinier de Graaf Gasthuis in Delft. Hij woog 3430 gram. Hij was echt puntgaaf. Zijn apgar was 9/10. Perfect dus. Zijn navelstreng zat 1 x om zijn nek, 1 x om zijn been en 1 x om zijn arm gewikeld! De navelstreng was tevens erg lang en dik. Ik heb hem goed voeding gegeven hahaha.

Om 11.45 uur waren wij alweer thuis vanuit het ziekenhuis. Alles ging zo goed, dat we al weer snel naar huis mochten. Heeeeeeeeerlijk gevoel was dat zeg. Je gaat naar het ziekenhuis met een dikke en volle buik en je gaat naar huis met een lege buik, maar je prachtige kind in je armen. Zooooooo bijzonder!

Op dat moment vond ik de bevalling echt verschrikkelijk. Het is natuurlijk ook niet fijn, maar een stuitbevalling doet echt heel er zeer. Toch is dat het allemaal waard. Als ik nu terug denk, zou ik het zo weer doen. Geen keizersnede! Alleen wel optijd pijnstilling.

Zoals ik al eerder zei, helaas heb ik een knip die ik eigenlijk niet hoefde. 4 dagen later waren ze ontstoken! Helaas mochten ze er toen nog niet uit en heb ik nog een paar dagen zo rondgelopen. Ook niet echt fijn kan ik je vertellen.

Nou, dit was ongeveer mijn verhaal. Ik zou best wel met andere mensen willen praten/in contact komen. Lijkt me leuk! Jesse heeft trouwens een eigen site. www.wensje.babysite.nl maar vanaf 01-07-2008 is het www.jessegroen.babysite.nl

Groetjes, Lianne trotse mama van Jesse