Welkom op bevallingsverhalen.com
Wij hopen dat u kunt vinden op onze site wat u zoekt.Het was eind maart. ik moest weer naar het ziekenhuis voor een ctg.. we liepen al een lange tijd in het ziekenhuis er was ons namelijk verteld dat ons kleine manetje veel ste klein zou zijn.. achter af was dit dus niet het geval. Ik liep al vanaf week 30 met voorweeen .. om gek van te worden..
We gingen naar het ziekenhuis om een ctg scan te gaan doen.. me vriend mee en ja hoor we kregen het nieuws te horen als de kleine zich niet snel meld dan word je ingeleid. met 37 weken baalde de gynacoloog er al van dat de kleine zich nog niet aan het melden was.en het alleen nog maar harde buiken waren. Verder had ik 1 cm ontsluiting maar ja daar kun je nog zo lang meer rond lopen
Wij ginge toen we 38 weken zwanger waren weer terug naar het ziekenhuis weer een ctg een echo en de rest toen werd ook de datum bekend gemaakt wanneer we inegleid zouden gaan worden dit was op 15-04-08 .. de uitgerekende datum nog wel. helemaal geweldig :D we moesten op zondag nog even terug komen in het ziekenhuis en dan zouden we maandag gaan beginnen wij die zondag terug .. verloskundige kwam nog even bij me kijken en die wist zeker dat het een 6 ponder zou gaan worden/.. maarja wij wisten het niet der werd gezegt dat het waarschijnlijk een 5 ponder zou worden. Dinsdag 15 april.
Mijn moeder komt jeroen ( me man) en mij ophalen om naar het ziekenhuis te gaan dit om 6.30 omdat we om 7 uur in het ziekenhuis moesten zijn. We waren wel iets te laat..natuurlijk als je haast hebt zit alles tegen .. deze keer dus ook.. toen we eenmaal binnen kwamen maakten ze daar natuurlijk verder helemaal geen probleem van toen kwamen we de kamer in daar lig je dan .. er word gekeken hoe het allemaal zit nog steeds 1 cm ontsluiting.. dus de gel word ingebracht.. ik vraag nog hoelang het kan gaan duren.. 3 uur tot 3 dagen./. ik denk waaaaat nee he ..
Maar ze loopt weer en boem daar waren de volle weeen.. naar een tijdje mocht in onder de douche wat was dat lekker.. vooral omdat ik de weeen overal had zitten niet alleen in me buik maar ook in me rug en in me benen ik wist niet meer wat ik moest doen.. later kwam in ook nog in een weeen storm te recht elke keer 10 sec om op adem te komen dit kon jeroen niet aanzien en vroeg de verloskundige of ik echt niet een ruggenprik kon krijgen dit werd overlegt ze kwamen me vragen of ik misschien een ruggen prik zou willen hebben ..nou dat was het liefste wat ik had..
De man kwam en gaf me een ruggen prik.. heerlijk iedereen zegt dat het pijn doet maar ik vond het een heel fijn gevoel. toen kon ik eindelijk slapen die nacht van te voren geen oog dicht gedaan dus het deed me echt goed.. even een beetje tv gekeken nog een beetje met me moeder gekletst... tot dat iets raars voelde ik had al aangegeven dat ik zo een raar gevoel van onder had maar dit werd een beetje weg gepraat maar het rare gevoel dat bleef maar naar een tijdje kwamen ze dan toch maar even kijken en jahoor de persweeen waren begonnen alles werd naar binnen gehaald en we mochten beginnen naar 15 min was onze kleine vent er ik heb me lieve man nog nooit zo trots gezien. zijn kereltje is geboren... 49.5 cm 3075 gram :D dus zo heel klein was hij niet ik wens iedereen die nog moet bevallen heel veel succes groetjes