3 mei was ik uitgerekent, maar mijn twee andere dochters waren er al voor de uitgerekende datum. dus dacht dat dat nu ook wel zou gebeuren. ook hoopte ik maar steeds op een thuisbevalling want bij die andere twee moest ik naar het ziekenhuis de eerste woog 2340 gr. en de tweede 2600 gr.

Dit keer dachten ze weer het wordt erg klein, het zou zeker niet over de 3 kilo komen. de laatste week was ik uitgeschakelt ik kon niks meer en ook naderde ik de 40 weken al. vrijdag 3 mei ging ik vroeg naar bed en meestal begon de baby dan wel te laten weten ik ga nog niet slapen hoor. maar na een kwartier rukken aan mijn buik nog geen reactie te hebben gekregen toch maar de verloskundige gebelt. ze kwam vrij snel het hartje klopte wel maar vreemd genoeg kreeg ook zij geen reactie van de baby.

Dus daar lag ik snachts nog in het ziekenhuis aan de monitor. maar volgens alles en iedereen ging het goed. met de verloskundige hadden we afgesproken dat als de weeën rustig op gang kwamen ik al zou bellen. dit omdat ik bij de vorige twee binnen 3 uur bevallen ben. zondag om 21:00 voelde ik dat de weeën begonnen, bij de vorige 2 heb ik een weeën storm gehad en koste wat het kost wilde ik dit zo lang mogelijk uitstellen nu ik thuis kon bevallen. mijn weeën kwamen om de 7 minuten maar hielden wel 2 minuten aan en zo kwam de verloskundige om 23:45 we gingen naar boven waar zij alles klaar zetten en ze keek nog hoever ik was om 00:15.

Gaat goed zegt ze je hebt 7cm. ontsluiting maar vlak daarna kreeg ik al persweeën. ik zag mijn geest al dwalen dat wordt uitscheuren dacht ik dus pufte de weeën weg met dichtgeknepen billen. om 00:45 belde ze om de kraamhulp met spoed!!!!!!!!!! maar helaas geen kraamhulp in de buurt dat zou nog wel effe gaan duren. om 1:00 hield ik het niet meer en mocht ik wel gaan persen.

In die eerste perswee heb ik 1 keer geperst gepuft en in diezelfde wee voor de tweede keer geperst. en daar schoot in 1keer onze derde dochter eruit. het was dat er een navelstreng aan zat amders had ze tegen de muur aan gezeten zo snel ging dat. en had ik florinda om 1:10 in mijn armen. HET VOELDE OOK ECHT ALS EEN BEVRIJDING NA EEN WEEK UITGESCHAKELT TE ZIJN. EN JE RAAD HET NOOIT ZE WOOG 3200 GR. iets wat niemand had verwacht. maar waar ik nog het meest blij mee was is dat ik dit keer geen weeënstorm heb gehad. EN NA LANG WACHTEN KONDEN DE ZUSJES KIRSTEN EN SAMARA EINDELIJK DE BABY ZIEN.