Ik was op 7 mei 2008 uitgerekend. Maar Dylan besloot toch later te komen. Maar laat ik bij het begin beginnen. Ik was al een week aan het sukkelen met krampjes en steken. echt van die ongesteldheidskrampen. mijn moeder natuurlijk dat is het begin dat is het begin!! jaja, dacht ik, ik had het al behoorlijk gehad, die onwijze buik zat giga in de weg, de laatste loodjes waren met recht echt het zwaarst! in de nacht van 9 mei nouja nacht rond een uur of 5 sochtends, kreeg ik krampen, ik dacht nog jesus mag ik gewoon effe slapen ja, die krampen zetten toch niet door( liep er inmiddels natuurlijk al een week mee!) maar toen voelde dit toch anders. ik ging uit bed, en huh weer een kramp...?!!?

Volgens mij zijn dit weeen. ik liet mijn man nog maar slapen, en liep een beetje in huis te struinen. maar ze kwamen al gelijk om de 5 minuten. ik toen toch maar mijn man wakker gemaakt. en gezegt dat hij de weeen moest timen en opschrijven. nou dat gedaan en het ziekenhuis opgebeld (ik moest medisch bevallen ivm astma) nou we mochten langzaam ernaartoe gaan. ik gaan douchen, en wat krampen weggezucht , ik weet nog dat ik dacht nou zijn dit nou weeen?? ook peanuts!! naar het ziekenhuis....1 cm ontsluiting....nouja goed moest 2 uur oplopen en daarna zouden ze nog eens kijken, na de 2 uur anderhalf cm. nou toen had ik wel zoiets dit gaat echt nog wel effe duren.

Ze gaven in het ziekenhuis aan dat ik het beste thuis kon zijn in mijn eigen omgeving. nou ik dat gedaan tot ongeveer een uur of 18.00 toen werden de weeen echt heel erg. weer naar ziekenhuis 2 cm!!! ik dacht dat ik gek werd! nou toen zeiden ze we gaan morgen de vliezen breken, we geven je een slaaptablet en probeer dan nog maar even te slapen thuis. nouja oke. ik slaappil ingenomen maar ze hadden geen pijnstilling meegegeven! dus ik slaapdronken alsnog de weeen wegpuffen! dit tot 23.00 volgehouden. mijn man methet ziekenhuis gebeld. nou dit hou ze echt niet vol dit kan echt niet meer zo!

Nou mocht ik weer naar het ziekenhuis, zeiden ze dat ze me daar een pijnstillende injectie zouden geven. kwam ik daar zeiden ze dat ze nog moesten overleggen omdat die pijnstilling astma-aanvallen kon opwekken my god zeg! nou ik tot 3.00 snachts gewacht uiteindeljk die injectie gekregen en 2 uurtjes kunnen slapen. om 6 uur werd er weer gekeken en ik had toen 3 cm ontsluiting en ik mocht toen naar de verloskamers. nou daar hadden ze mijn vliezen gebroken. en toen kreeg ik ook nog weeen versterkers.

Nou dat was heftig! ik vroeg om pijnstilling want ik trok het echt niet meer, nou ik een infuus met allemaal medicatie. ik was helemala van de wereld, op een gegeven moment had ik persweeen maar nog geen volledige ontsluiting, de gyn was met een andere bevalling bezig en ik moest de weeen maar wegpuffen. nou ik ben gaan gillen en boos geworden. uiteindleijk kwam de gyn, ik kreeg een vacuumpomp en tadaaaaaa om 16.16 10 mei was mijn allermooiste kanjer geboren. op 11 mei mochten we samen naar huis en sja wat is het toch mooi om je zoon mee te nemen op mama dag!!