42 weken zwanger en nog steeds geen actie in m'n buik. De vk heeft al geprobeerd te strippen maar het heeftniet geholpen. Nou, tijdens 42 weken moest ik om de twee dagen naar het ziekenhuis voor CTG.

En dan eindelijk de 2e keer dat ik terug kwam, vertrouwde ze het niet en vonden ze het maar eens tijd dat ik ging bevallen. Inmiddels was ik al 42 weken en 5 dagen. Ze zouden me de volgende ochtend inleiden dus moest ik blijven in het ziekenhuis. Hele nacht nauwlijks geslapen om zes uur stond ik al onder de douche en ben ik nog even lekker gaan liggen. Om acht uur kwam de zuster om te vertellen hoe de gel werkt:

We brengen de gel in met een soort spuit en die moeten de weeën dan opgang brengen en de bevalling. Maar, zei ze der bij, je kan wel flinke weeën krijgen maar het kan ook nog wel 3 dagen duren voordat je volledige ontsluiting hebt en je dus met 3 dagen weeën moet opvangen. Nou ik dacht bij mezelf leuk dat jet zegt!

Dus om 09.00 de gel ingebracht. Ondertussen lag ik nog steeds aan CTG. Men vriend inmiddels gelukkig gearriveerd. En toen was het wachten. 10.00 niks! En ja hoor om 11.30 de eerste HEVIGE kramp. Ze kwamen al om de drie minuten maar ik had nog maar 3 centimeter ontsluiting. Na een half uur de weeën weggepuft te hebben had ik al volledige ontsluiting en kreeg ik ook gelijk persdrang en ondertussen braken de vliezen, dus ineens ging alles in een keer.

Om 13.00 mocht ik gaan persen en om 14.10 is dan na een lange zwangerschap onze mooie dochter geboren. 4060 gram en 53 cm :) Oja na de bevalling toen ik nog in het bed lag kwam die zuster die had gezegd dat et nog wel lang kon gaan duren even kijken. Ik lag daar trots met mn dochtertje in men armen en ik zei: Zie je wel dat et kan ;)