Op 11 augustus 2006 lagen we net in bed toen ik opeens het idee had dat ik in mijn bed plaste. Ik schoot mijn bed uit (voor zover dat nog kon met bijna 37 weken zwanger)om naar de wc te gaan maar kon het niet tegen houden. Hmm mischien toch vruchtwater dan? Voor de zekerheid het ziekenhuis gebeld en we moesten komen. Ik mocht niet meer thuis bevallen want Senna lag in een stuit(vanaf dag 1 al) en kon niet gedraaid worden ivm weinig vruchtwater. Wij 's avonds laat nog naar het ziekenuis en moest op en matje liggen. Natuurlijk kwam er niks meer en lag maar te wachten aan de ctg. Die was prima verder. Na lang wachten toch nog een druppel losgekomen en gelijk naar laten kijken. Ja het was duidelijk mijn vliezen waren gebroken. Ik werd op genomen en als binnen 48 uur ik niet spontaan zou bevallen zou ik ingeleid worden.

Zaterdag gebeurde er niks en we hoorde ook niks van de artsen wat er zondag zou gaan gebeuren. Na wat nagevraagd te hebben kregen we te horen da ik tot maandag moest wachten want met een stuitbevalling moet er een ok team klaar staan mocht het niet goed gaan kan er gelijk een keizersnedegedaan worden. Maarja op zondag staat er geen team klaar die mensen moeten dan opgeroepen worden. Goed heel vaag allemaal. Ik vroeg ook als ik nu spontaan beval op zondag n het wil niet zullen er ook mensen moeten komen toch? Ja maar dat was anders. Nou goed het zal wel. Zaterdag vroeg gaan slapen maar werd al snel vaak wakker om dat ik om de haverklap naar de wc moest want had buikpijn en diaree. Om 3 uur was ik het zat die buikpijn en belde de zuster om een pijnstiller te vragen. Ze wilde me even voor de zekerheid aan de ctg leggen en wat bleek......ik had om de 5 minuten weeen! Dus hup naar de verloskamer en toen werden de weeen ook echt pijnlijk en vroeg gelijk om pijnstilling. Ik kreeg een prik in mijn been maar hielp nauwelijks. Om alf 6 vroeg de zuster of mijn man al onder weg was......erm nee nog niet eens gebeld hahahaha. Dus die snel gebeld en voordat ik doei kon zeggen had ie al opgehangen. Ik ben gaan douchen want had veel pijn in mijn benen en rug.

Mijn man kwam net binnen toen ik onder de douche stond en samen hebben we geprobeed de beenweeen op te vangen maar dat viel niet mee. Om een uur of 3 's middags werd ik misselijk en was het zat. Ik moest overgeven maar kwam niks (en dat is echt verschrikkelijk) want had hele dag nog niet gegeten en gedronken (kreeg niks door mijn keel) De ontsluiting liep gestaag en had nog een klein ribbeltje en moest daar op wachten omdat ze in een stuit lag. Om 4 uur mocht ik persen godzijdank want ik hield het niet meer. Ik ws het zo zat en heb alles gegeven want ze moest er NU uit. De gynaecoloog zei dat hij ging knippen en ik verkocht hem zowat een klap want wou dat helemaal niet maar hij had al verdoofd en voordat ik het wist was de knip al gezet. En na nog een flinke pers werd Senna Lynn om 16.18 geboren met 2 hele blauwe en paarse billen en haar benen achter haar oren gevouwen. Maar helemaal gezond verder en dat liet ze horen ook. Ze woog 3070 gram en was 47 cm en is op dag af met 37 weken geboren.

Terwijl Senna mij en mijn man eens goed bekeek werd ik gehecht en belde de trote papa iedereen op dat ze was geboren. Mijn schoonzus met zwager en hun zoontje stonden al op de gang met smart te wachten. Senna deed het prima het zag er alleen een beetje gek uit nog dat ze haar beentjes nog opgetrokken had maarja wat wil je als je al die tijd in de buik zo gelegen heb met je benen achter je oren. Dat zou vanzelf goed komen. Uiteindelijk dus en uur of 14 over deze bevalling gedaan en hoewel ik erg opzag tegen een stuitbevalling is hij me honderd procent meegevallen en zou het zo nog een keer doen. Als Senna met 38 weken geboren zou worden had ik gekozen voor een keizersnede maar voor 38 weken hadden we afgesproken het eerst zelf te proberen en dat hebben we dus gedaan. Het gaat nog steeds hartstikke goed met Senna en inmiddels is ze alweer 2,5 jaar. Mocht er ooit nog een brusje komen dan wil ik alleen andere pijn stilling want die prik in het been helpt niet echt vond ik. Verder zou ik de hele stuibevalling zo weer over doen. Groetjes Sindy en Senna