Het was een rare gebeurtenis ik geloofde ook niet dat ik snel ging bevallen. Ik was 38 weken en 4 dagen..zoals de verloskundige het zei: Je eerste kind komt meestal rond de 40ste week. Ik had het inmiddels wel gezien voor mij was het genoeg geweest...19 april 01.00 uur begin ik krampen te krijgen. Ik denk zullen wel voorweeen zijn want zo een pijn deden ze niet maar ik heb er ook niet opgelet ze kwamen wel regelmatig..Ik kreeg ook geen slaap..had echt niks door..Om 10.00 uur 20 april sochtends denk ik nou ik neem maar een warme douche want dat had ik gelezen dat het verzacht...

En dat klopte...Ik kwam eruit en ging liggen viel als een blok in slaap na 1 minuut schrik ik wakker ik voelde een knap in mijn buik..dit is mijn vruchtwater zoals mijn nicht mij vertelde hoe het bij haar is gebeurd..ik rende naar de wc schreeuwend naar manlief dat het begonnen was...hij geloofde het eerst niet..toen ik in de wc keek zag ik dat het groen was...ooowww bel de verloskundige...hij heeft gepoept in de vruchtwater...Zoooo toen begonnen de weeen heftiger te worden ik viel zowat op de grond...

Wat een pijn..Ik wou helemaal niet mee met de verloskundige ik wou bij manlief in de auto...maar goed eenmaal in de ziekenhuis aangekomen pijn werd sterker ik was thuis 1 a 2 centimeter in de ziekenhuis 4 centimeter na een 1 uur...ik hield het niet meer geef mij een rugprik...aub....Na 1 uur kreeg ik de rugprik helemaal niet geholpen want ik kreeg persdrang ze ging voelen en had al 7 centimeter ja ja ik ging best snel...na 55 min persen is mijn zoontje geboren...Manveer...intotaal 4,5 uur gedaan over de bevalling...Het ging mij te snel en ik was er absoluut niet op voorbereid...maar ik mag niet klagen ik heb een gezonde jongen en als je hem ziet vergeet je alles