De bevalling van Manon en de geboorte van Jasmijn 23 april 2004

Ik was op 14 april uitgerekend en ik was het al behoorlijk zat, die dikke buik zit op een gegeven moment toch wel erg in de weg. Op vrijdag 23 april word ik s'nachts wakker omdat ik me niet lekker voel, een beetje kramp in mijn buik. Ik probeer weer wat te gaan slapen maar dat lukt niet omdat ik toch een beetje de kriebels heb. Ik besluit om maar uit bed te gaan en even te gaan plassen, maar in plaats van plassen komt er allemaal vruchtwater uit. Ik vervolgens mijn man wakker gemaakt en de verloskundige gebeld. Omdat het vruchtwater helder was moest ik maar weer bellen als de weeën om de vijf minuten kwamen. Rond één uur ''s middags waren ze toch wel behoorlijk heftig en kwamen toch al bijna om de minuut. Dus hebben we weer de verloskundige gebeld. Zij is toen komen toucheren en toen had ik toch al 8 centimeter ontsluiting. Wat was ik blij. Nu was het bijna zover dat we eindelijk ons kindje zouden zien. Een half uurtje later mocht ik persen. Was wel even een omschakeling. En ik had bij mijn persweeën behoorlijk last van mijn rug. Omdat het niet zo vlot verliep besloot de verloskundige een knip te zetten. Dit was niet zo''n pretje. De volgende perswee voelde ik ons kind er zo uitglijden. (is toch een raar gevoel) En daar was onze dochter Jasmijn. Ze woog 3680 gram en was 50 cm lang. Van de knip heb ik nog behoorlijk last gehad. Het was niet goed gehecht en het wilde daardoor ook niet goed genezen. Op de plek van de hechting groeide wild vlees. Dit is erg pijnlijk. Ik heb dit al één keer weg laten halen bij de gynaecoloog maar zo te zien zal het nog wel vaker moeten. Ook was de kant waar de knip gezet was bond en blauw.

Manon