Welkom op bevallingsverhalen.com
Wij hopen dat u kunt vinden op onze site wat u zoekt.Wij zijn elke dag op zoek naar babynamen, verhalen, gedichten, bollebuiken, enz..
Heeft u een bevallingsverhaal en wilt u die delen met ons, dan kan dat. Stuur dan uw verhaal hier in en wij zorgen ervoor dat ook uw verhaal geplaatst word.
Met vriendelijke groet,
Bevallingsverhalen.com
Al de hele week heb ik n beetje hoofdpijn, maar heb geen zin hier iets van te melden, anders moeten we weer naar t ziekenhuis... Met 37 wkn controle in t ziekenhuis: ik zit met een zonnebril op in de wachtkamer, die verrekte hoofdpijn ook! Een van de verpleegsters ziet dit en komt mijn bloeddruk opmeten, die is veel te hoog en ik wordt meteen opgenomen op de afdeling. Voel me eigenlijk niet echt ziek.e Die nacht wordt ik wakker met bonkende hoofdpijn en voel me niet lekker. Ik vraag een paracetamol en weer wordt mijn bloeddruk gemeten: veel te hoog, er breekt paniek uit en voor ik het weet lig ik op de verloskamers aan drie infusen, een bloeddrukmeter, een ct etc.
Ik heb het hellp syndroom met een bloeddruk van 200/140. de bevalling wordt ingeleid, maar ik krijg geen weeen. Die avond ben ik nog zieker, bijna niet meer bewust, als er een spoedkeizersnede gedaan wordt. Door die boodschap leef ik even op en maak ik de bevalling gelukkig heel bewust mee! Een jongetje, Teun en hij weegt 3150 gram, eigenlijk best veel voor drie weken te vroeg! Na de bevalling moet TEun naar de kinderafdeling, ik weer terug naar de verloskamers. Het gaat zo slecht met mij dat de dokters mij niet durven te vervoeren...
Mag mijn zoontje ook niet zien, mijn man en ouders ook niet, dit zijn teveel prikkels. Vanaf toen tot twee dagen later weet ik niets meer... Hierna nog een weekje in het ziekenhuis gelegen. Met teun gaat gelukkig alles goed, drinkt goed. Met mij gaat het minder.. Dan moeten we toch naar huis, maar twee weken later lig ik terug in het ziekenhuis: allerlei bactierien: ik lig 10 dagen in het ziekenhuis, mijn zoontje mag niet bij mij blijven... Na deze hele zware tijd, de eerste drie maanden waren echt niet leuk, genieten we nu met volle teugen van ons lieve mannetje wat alweer bijna een jaar oud is. En toch, ondanks alles, ik zou het zo weer opnieuw doen!