30 augustus, 18.00 uur..ik voel wat krampjes.. ik ben 37,5 week zwanger, dus ik ga er van uit dat het oefenweeën zijn.
20.00 uur.. De krampjes zijn nu wat regelmatiger en ze duren ook al wat langer... zou het dan toch al begonnen zijn?
20.30 uur.. Mijn vliezen breken! Gelijk krijg ik ook sterkere weeën.. Danny was nog aan het werk, dus opgebeld: Mijn vliezen zijn gebroken.. Danny dacht eerst dat ik een grapje maakte maar is naar huis gekomen toen hij doorhad dat het serieus was.. Ik had inmiddels ook de verloskundige gebeld, Karin is er om 21.00 uur om mijn vruchtwater te controleren, dit is prima, dus Karin gaat weer weg,
22.30 uur.. de weeën worden krachtiger, ik kan ze goed opvangen met de ademhalingstechnieken van de zwangerschapsyoga, Danny houd de tijden bij, We kunnen al wel weer bellen naar de verloskundige.. nee, zo snel hoort dat toch niet te gaan.. ik besluit om onder de douche te gaan.. daar kan ik me goed ontspannen en we bellen nog maar niet.
23.45 uur... Nu bellen we de verloskundige, om 24.00 uur is ze er en ik heb al 4 cm ontsluiting! Ik kan de weeën nog prima opvangen dus Karin vertrekt weer.
2.00 uur.. De weeën zijn nu erg heftig, de tussenpozen zijn steeds korter en ik weet me geen houding meer te geven, het wordt moeilijker om me op mijn ademhaling te concentreren en het doet nu toch echt wel pijn! Danny weet niet goed hoe hij me kan helpen, hij voelt zich machteloos en begint te ijsberen in de slaapkamer.. oh! Wat irritant! Tussen de weeën door vraag ik hem geïrriteerd of hij daar onmiddellijk mee op wil houden!
2.15 uur.. Danny! Bel de verloskundige maar, volgens mij heb ik al persdrang!! Karin is nog bezig bij een andere bevalling.. ze komt er zo snel mogelijk aan.. dat stelt me niet gerust, ik heb pijn en ben bang dat ze te laat komt.. om 2.40 uur laat ik Danny nog een x bellen, gelukkig, ze staat al voor de deur!! Ik heb 9 cm ontsluiting! Nog een paar weeën wegzuchten!! Pfffpff.. zuchtzucht.
2.55 uur. Ik moet mijn best doen om niet mee te drukken.. je hebt hele sterke persdrang he? Vraagt Karin.. jaha!! Ik mag persen! Bij iedere x persen voel ik het hoofdje naar beneden zakken.. en dan “staat” het hoofdje.. Auauauauau! Nog even doorzetten, hij is er bijna! Angstig kijk ik Danny aan die mijn hand vast houd en net zo angstig naar mij kijkt! Weer pers ik zo hard ik kan, en daar is t hoofdje al!
3.08 uur.. Nog een x persen en huilend wordt Tygo geboren, ineens ligt ie óp mijn buik! Hoe bizar! Ik kan alleen maar naar dat kleine wezentje en zachtjes over zijn hoofdje aaien.. Danny kan niet tegen bloed e.d. en is op de gang gaan staan, Karin vraagt: Wil je de navelstreng zelf doorknippen? Ja!.. knip en hij is los van mij.. wat een bijzonder gevoel!