Welkom op bevallingsverhalen.com
Wij hopen dat u kunt vinden op onze site wat u zoekt.Mijn uitgerekende datum was 18 september en ik zat met smart te wachten op de eerste weeën. De zwangerschap was prima verlopen, al was ik wel ontzettend moe en was de zomer lang en erg heet. Zaterdagmorgen 20 september om 10.00 verloor ik wat vruchtwater, ik belde de verloskundige.
Het wachten was op de weeën, verder kon ze niks voor me doen. Het vruchtwater liep er de hele dag een beetje uit, maar de weeën kwamen maar niet. ''s Avonds belde de verloskundige op dat ze een afspraak had gemaakt in het ziekenhuis om zondagmorgen 21 september ingeleid te worden. Nadat de nacht ook zonder weeën was verlopen gingen mijn vriend en ik zondagmorgen om 9 uur naar het ziekenhuis.
Daar werd ik naar een de verloskamer gebracht, waar ik gelijk een uur moest wachten, grrrr. Er werd me niks verteld wat ze precies gingen doen of wat me te wachten stond. Ik vond het allemaal maar vreemd. Om 10.00 uur is mijn vriend de gang opgelopen om te vragen of we nog wat gingen doen vandaag. En ja hoor daar kwamen ze aan. Ik werd aan het infuus gelegd en allerlei draden werden aan mij bevestigd. Ik had hier 3 cm ontsluiting. Om 10.15 uur kreeg ik weeënopwekkend middel toegediend. Het was nu wachten op de eerste weeën.
De verpleegster kwam na een kwartier om het infuus hoger te zetten, ze wilde een snelle bevalling!! Om 11.15 voelde ik de eerste wee. Lekker rustig en goed op te vangen. Rond 12.00 uur werden de weeën heftiger en had ik er weinig pauzes tussen zitten. Ik werd getoucheerd en ik zat al op 8 cm. Dat vond ik wel lekker snel gaan. De persdrang werd hierna wel erger en ik moest effe flink puffen. Na 30 minuten werd ik opnieuw getoucheerd omdat ik wilde gaan persen.
Er zat nog een randje en ze wilde nog een kwartiertje wachten totdat het helemaal openstond. Na 5 minuten zei ik tegen de verpleegster, haal die dokter maar, want ik ga nu echt persen. En dat deed ze. Ik had mijn benen al omhoog toen hij binnenkwam en ik perste gelijk. Bij elkaar 5 minuten toen werd onze prachtige dochter Kaylee geboren. De navelstreng was heel kort, dus die moest gelijk doorgeknipt worden door mijn vriend.
Maar daarna werd ze heerlijk in mijn armen gelegd en zag ik een gave baby met alles er op en er aan. Kaylee deed het geweldig, ze woog 3365 kg, mijn placenta raakte gelijk goed los en geen hechtingen of andere zaken en ik voelde me de koning te rijk! Mijn familie kwam ons feliciteren en na een uur mocht ik me eindelijk douchen. Om 15.15 was ik alweer thuis met de kleine meid en begon ons nieuw leventje. De bevalling is me weer voor honderd procent meegevallen. Al zou ik het niet graag weer overdoen in het ziekenhuis. Ik vind het nogal onpersoonlijk en voelde me niet erg op mijn gemak. Maar dat alles is nu alweer vergeten natuurlijk!!!
Natascha